Righteous Kill (قتل مصلحتی)

{ یکشنبه،۱۶/تیر/۱۳۸۷ }


کارگردان: جان آونت (John Avnet)
نویسنده: راسل گویتز (Russell Gewirtz)
تاریخ اکران: ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۸
ژانر: درام، جنایی
بازیگران: رابرت دنیرو (Robert Deniro)
آل پاچینو (Al Pacino)
کارلا گوجینو (Carla Gugino
50 Cent

جان آونت کارگردان کم آوازه و نه چندان پر کار هالیوود بعد از فیلم ناموفق ۸۸ Min با بازی آل پاچینو این بار دست به کاری بزرگ زده است و با بازی گرفتن از دو غول سینمای هالیوود (رابرت دنیرو و آل پاچینو) برگ جدیدی در کارنامه سینمایی خود باز کرده است. رابرت دنیرو در ۶۵ سالگی هنوز در هالیوود خودنمایی می کند و بعد از فیلم فانتزی stardust اینبار به دشمن دیروز (آل پاچینو در فیلم مخمصه) و همکار امروز پیوسته تا نقش دو کارآگاه کهنه کار را بازی کنند که طی تحقیقات خود به ارنباطی بین قتلی که به تازگی اتفاق افتاده و پرونده ای که آن ها فکر می کردند سال ها پیش توسط خود آن ها بسته شده برخورد کنند آیا قاتل هم اکنون برای خود آزاد است و آن ها مظنون اشتباهی را به زندان فرستاده اند؟

صرف حضور آل پاچینو و به خصوص رابرت دنیرو در یک فیلم برای فدائیان این دو هنرپیشه کافی ست تا آن ها ماه ها منتظر بمانند تا به تماشای این فیلم بروند و برای آنها فرقی ندارد که رابرت دنیرو کیلوهای بدنش دو برابر شده یا اینکه سالخوردگی از صدای آل پاچینو پیداست و این هنر بازیگران حقیقی را می رساند که در این سن و این شرایط حاکم بر سینمای آمریکا (که حتی میان سال ها هم جای خود را به جوان ها می دهند) توانسته اند مخاطب خود رو حفظ کنند.
آخرین همکاری مشترک این دو به سال Heat 1995 ، شاهکار تکرار نشدنی مایکل مان بر می گردد که البته در آن زمان آنها در دو سوی قانون قرار داشتند و باید تا ۱۲ سپتامبر منتظر ماند تا نتیجه کار این فیلم را مشاهده کرد

نوشته شده توسط: سروش

Popularity: 10% [?]

نويسنده : سروش

دسته‌بندي‌ها: معرفي فيلم ~ بازتاب

۳ پاسخ براي “Righteous Kill (قتل مصلحتی)”

  1. 1
    rezabrando

    والا ۸۸ min رو دیدم و باید بگم که افتضاح بود (از آل پاچینو بعید بود) بازیگر های دیگه فیلم هم به هیچ وجه در حد ال پاچینو نبودند( برای مثال، اون پسره شاگرد آل که فکر می کرد آل قاتله) همه یه جوری مصنوعی بازی می کردند حالا از همون کارگردان با بازی رابرت و آل باید دید ولی چشش من آب نمیخوره

  2. 2
    shahi

    فکر نمی کنم به جز اون صحنه ی کافه ی heat این دول غول دوست داشتنی جای دیگه مقابل هم بازی کرده باشند دیدن این دو بزرگ در یک کادر اون قدر لذت بخش هست که ادم به هیچی توجه نکنه

  3. 3
    sajad

    یک کارگردان خوب می تونه از یک یازیگر تازه کار بهترین نقش در بیاره وبر عکس.
    ۲٫ داستان وجذابیت فیلم ۸۸ خیلی جالب بود
    ۳٫از رابرت دونیرو خوشم نمی یاد و حضورش با ال کلی غنیمتهو البته اعتبار.

ديدگاه شما چيست؟