سکانسهای بیاد ماندنی
{ دوشنبه،۲۲/فروردین/۱۳۹۰ }
دو فیلم جاودانه ی ” Before Sunrise & Before Sunset ” رو همیشه ستوده ام به خاطر تمام بار عاطفی که به دل من القا کردند و به خاطر تمام حسی که بعد از دیدن آنها در وجودم ماند و فقط کافی بود هربار با یاد آوری آن عطری در یاد من پاشیده شود .
دی وی دی فیلم رو از آرشیوم در میارم و پلی میکنم تا از سکانسی که در ذهنم در حال شنا رفتن است شات بگیرم و بنویسم .
سلین و جس دوباره هم رو پیدا کرده اند ,سکانس پایانی فیلم رو مشاهده می کنیم . سلین جس رو به خانه اش دعوت کرده تا عطر خاطرات آن روز و شب دلنشین را به حافظه ی هردو یادآوری کند .
به دکوراسیون خونه و طراحی صحنه و میزانسن این سکانس دقت کنید . خاص شخصیت سلین طراحی شده است . کمی پیشتر با گیتارش برای جس دلبرانه موزیکی خوانده است .در پس زمینه ساز مخصوص عاشقان و نوای خوش پیانو صداش شنیده می شود .رقص پا در هوا و بی شائبه سلین برای جس نشان از شروع رقصی دارد که برای پایان خوش یک دیدار مجدد دل انگیز طراحی شده است .
سلین همچون یک رقاص کافه ی شبانه و با تقلید صدایی فراخوان, جس رو می خواهد سرگرم و عشق وجودیش رو به وی اثبات نماید .
آنها در این رویای با هم بودن – هرچند کوتاه – غرق شده اند , فراموش کرده اند لحظات تلخ حقیقت بعد از این رویا چون پتکی باید به سرشون کوبونده می شود .
سلین برای لحظاتی از این رویا بیدار می شود .
Maybe…
you are…
gonna – miss – that – plane!
you are…
gonna – miss – that – plane!
نگاه و میمیک جس در چرخش دوربین به سوی او دشنه ای ست که به قلب و عاطفه ی من وارد می شود .
کسی می تواند نگاه و بغض نهفته رو معنی کنه ؟
جس افسوس این رو می خورد چرا قول آنها بعد از شب و روز به یاد ماندنی به سرانجام نرسید
فیلم تمام می شود , قلم به دست می گیرم و همچون روزهایی نوشتن این جمله رو می نگارم :
مرا یک چیز بس,ذهنی آکنده از رویای تو
قلم کمی بعد , دگر بار با تخیل پردازی بر روی کاغذ حرکت می دهم
چپ و راست , بی وقفه و پی در پی ,سیلی میزند رویای تو بر ذهن من
و این تمام وقتی ست که مزه ی تلخ حقیقت هنوز به من یادآوری نشده .
مرا یک چیز بس,ذهنی آکنده از رویای تو
قلم کمی بعد , دگر بار با تخیل پردازی بر روی کاغذ حرکت می دهم
چپ و راست , بی وقفه و پی در پی ,سیلی میزند رویای تو بر ذهن من
و این تمام وقتی ست که مزه ی تلخ حقیقت هنوز به من یادآوری نشده .
=====
پست رو ارسال می کنم , دوباره به درون حافظه ی بجا مانده از هنر سینما خودم رو پرت میکنم و افسوس می خورم چرا با همه احترامی که برای فیلم ” راه های فرعی ” قائل هستم اسکار آن سال را به این فیلم ندادند .
پست رو ارسال می کنم , دوباره به درون حافظه ی بجا مانده از هنر سینما خودم رو پرت میکنم و افسوس می خورم چرا با همه احترامی که برای فیلم ” راه های فرعی ” قائل هستم اسکار آن سال را به این فیلم ندادند .
برگرفته از تاپیک ” سکانسهای بیاد ماندنی” در انجمن زیرنویس فارسی
دستهبنديها: معرفي فيلم ~ بازتاب
ديدگاه شما چيست؟