چند روزیه که آخرین ساختۀ مسعود کیمیائی بنام “محاکمه در خیابان” اکران شده است . فرصتی شد تا این فیلم را ببینم و برای دوستانی که این فیلم را ندیده اند نکاتی را بازگو کنم . مطمئن باشید پایان داستان را نخواهم گفت !
1- نخستین چیزی که توجه من را جلب کرد نام اصغر فرهادی بعنوان کسی بود که در فیلمنامه به استاد کمک کرده بود . نوید فیلم خوبی را میداد .
2- فیلم سیاه و سپید نیست . مانند فیلم “شهرگناه” برخی رنگها را سعی داشته رنگی را نشان بدهد اما به خاطر محدودیتهای سخت افزاری که داریم امکانش فراهم نبوده است .( اینکار پیش از این در ” خون بازی ” رخشان بنی اعتماد افتاده بود ) اگرچه همین نوع فیلمبرداری با موضوع فیلم که خیانت و نارفیقی ست هماهنگی و هارمونی دارد .
3- خیانت , غیرت , نارفیقی , دوستی و … موضوعات آشنای سینمای کیمیائی ست . باز هم داستانی در این مورد .
4- موضوع فیلم و نوع چینش داستان به تصادف شباهت دارد که داستان چند زندگی مربوط به هم به تصویر کشیده میشود
5- فیلم بیش از آنکه بداند وامدار فرهادی ست , در جای جای فیلم حضور او احساس می شود بخصوص در پایان که باز هم از همان پیچهای فرهادی مانند چهارشنبه سوری دارد . فرهادی امضای خودش را در همۀ فیلمها دارد .
فیلم جدید استاد برخلاف رئیس قابل تحمل است ! و میشود درک کرد ! سنت یکی در میان رعایت شد . سکانسهای سرگیجه آور از بالای پل که ماشینهای در حال عبور را نشان می دهند , شاخه های در هم تنیدۀ درخت که بنوعی یادآور دروغ و گسترده بودن آن است , باور پذیر بودن دروغ به نسبه حرف راست … بازی ها خوبند . پیش از دیدن فیلم شنیده بودم بازی شقایق فراهانی با حضور نقش اندک فوق العاده ست . براستی که اینچنین بود . محمدرضا فروتن , نیکی کریمی معمولی بودند . بخصوص کریمی که در یکی دو سال اخیر بازیگر نقش اول فیلمهای درجه دو شده است ! میشود فیلم را دید و در پایان از تیتراژ زیبا و بسیار نزدیک به شهرگناه و صدای رضا یزدانی لذت برد .

Popularity: 47% [?]