سایت گلددربی که به سایت مرجع پیش بینی رویدادهای هنری در دنیا معروف است پیش بینی‌های خود در مورد جوایز اسکار ۲۰۱۲ را اعلام کرد. این نتایج بر اساس آراء کارشناسان، دبیران سایت و مخاطبان به دست آمده و معمولا اشتراکات فراوانی با نتایج نهایی اسکار دارد. در این پیش‌بینی‌ها فیلم فرانسوی آرتیست به عنوان شانس اول اسکار بهترین فیلم معرفی شده و جدایی نادر از سیمین نیز در قسمت بهترین فیلم‌نامه اورژینال در رتبه چهارم قرار گرفته است. تنها چند روز به اعلام کاندیدهای اسکار مانده است.


بهترین فیلم
:
آرتیست ۴۳٪
فرزندان ۱۶٪
کمک ۹٪
هوگو ۷٪
نیمه شب در پاریس ۵٪
اسب جنگی ۵٪
مانی‌بال ۴٪
دختری با خالکوبی اژدها ۳٪
ساقدوش‌ها ۲٪
درخت زندگی ۲٪
و…

بهترین فیلم‌نامه اورژینال:
نیمه شب در پاریس ۵۰٪
آرتیست ۲۸٪
ساقدوش‌ها ۹٪
یک جدایی ۳٪
۵۰/۵۰ ۳٪
و…

بهترین کارگردان:
میشل هازاناویسیوس ۵۰٪
الکساندر پین ۱۸٪
مارتین اسکورسیزی ۱۷٪
وودی آلن ۴٪
استیون اسپیلبرگ ۴٪
و…

بهترین فیلم‌نامه اقتباسی:
فرزندان ۴۷٪
مانی‌بال ۲۹٪
کمک ۱۳٪
هوگو ۵٪
تعمیرکار، خیاط، سرباز، جاسوس ۹٪
و…

بهترین بازیگر مرد:
جرج کلونی برای فرزندان ۵۱٪
ژان دوژاردین برای آرتیست ۲۰٪
برد پیت برای مانی‌بال ۱۷٪
مایکل فاسبیندر برای شرم ۴٪
لئوناردو دی کاپریو برای جی.ادگار ۴٪
و…

بهترین بازیگر زن:
وایولا دیویس برای کمک ۴۰٪
مریل استریپ برای بانوی آهنین ۳۷٪
میشل ویلیامز برای هفته من با مرلین ۱۲٪
گلن گلوز برای آلبرت نوبز ۵٪
تیلدا سوئینتون برای باید درباره کوین صحبت کنیم ۴٪
و…

بهترین انیمیشن:
رنگو ۵۰٪
ماجراهای تن تن ۳۲٪
گربه چکمه پوش ۸٪
آرتور کریستمس ۴٪
ریو ۲٪
و…

منبع: کافه سینما

ارسال شده در اخبار ~ بدون پاسخ

موتور جستجوی بخش دریافت

{ دوشنبه،۱۹/دی/۱۳۹۰ }

خیلی از کاربران از اینکه پاسخی مناسب از سرچ سایت دریافت نمی کنند گله داشتند . این تقاضا ها سبب شد که دست به طراحی موتور جستجوی جدیدی بزنیم که تمامی مشکلات رو حل کنه . این موتور چند روزی هست که نصب شده و شما می تونید زیرنویس فیلم و سریال رو به تفکیک و حتی برای اپیزودی خاص جستجو کنید .

با تشکر

مدیریت زیرنویس فارسی

ارسال شده در اخبار ~ بدون پاسخ

روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز روز جمعه در گزارشی به قلم «لری روتر» درباره بخش غیرانگلیسی هشتادو چهارمین دوره جوایز اسکار به بررسی فیلم‌های حاضر در این بخش جنجالی جوایز اسکار پرداخته است. در ابتدای این گزارش می‌خوانیم: «از ۶۳ فیلم معرفی‌شده به بخش غیرانگلیسی جوایز اسکار امسال، تعدادی هنوز نمایش تجاری خود را در سینماهای آمریکا آغاز نکرده‌اند و به نظر برخی از آنها هرگز نمایش نخواهند یافت.

این بخش از جوایز اسکار از زمان راه‌اندازی از سال ۱۹۴۷ همواره با جنجال‌، گمانه‌زنی‌ و شایعه همراه بوده و امسال نیز از این قاعده مستثنا نخواهد بود.» «اولین جرقه‌های جنجال در بخش غیرانگلیسی جایزه اسکار زمانی رقم خورد که نماینده‌ پورتوریکو از حضور در این جوایز محروم شد. آکادمی اسکار به نماینده پورتوریکو اعلام کرد که نمی‌تواند با فیلمی اسپانیایی وارد رقابت جوایز اسکار شود، چرا که آنها جزئی از آمریکا محسوب می‌شوند.» پس از آن نوبت به کشور آلبانی رسید که فیلم «بخشش خون» را به آکادمی اسکار معرفی کرده بود، اما پس از آنکه شکایت از این فیلم مبنی بر استفاده نکردن از دیالوگ‌های غیرانگلیسی مطرح شد، فیلم «عفو» به عنوان نماینده رسمی آلبانی به جوایز اسکار فرستاده شد.

این روزنامه پرتیراژ در ادامه نوشت: «امسال فیلم‌های سرشناسی از کارگردانان موفق سینمای جهان که سابقه نامزدی و کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی را دارند وارد عرصه رقابت شده‌اند. اما سوالی که باردیگر مطرح می‌شود این است که آیا یکه‌تازی سنتی اروپا در این بخش امسال نیز ادامه خواهد داشت؟» «از زمان راه‌اندازی بخش غیرانگلیسی جوایز اسکار تنها سه فیلم از قاره آفریقا توانسته‌اند جایزه این بخش را کسب کنند و به غیر از ژاپن ‌(چهار جایزه اسکار) و تایوان (یک بار در سال ۲۰۰۰) هیچ کشوری از آسیا و خاورمیانه نتوانسته است جایزه اسکار خارجی را بگیرد و همواره کشورهای اروپایی بودند که یکی پس از دیگری جوایز این بخش را به خود اختصاص داده‌اند.» نیویورک تایمز در گزارش خود آورده است:‌ امسال شانس اول کسب جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی «جدایی نادر از سیمین» خواهد بود.

این فیلم اگرچه فقط در جشنواره‌ها نمایش یافته و هنوز اکران تجاری آن در سینماهای آمریکا آغاز نشده است، اما بازتاب نمایش این فیلم در کشورهای خارجی و موفقیت‌هایی که کسب کرده حاکی از این اجماع‌نظر است که ساخته جدید اصغر فرهادی جایزه امسال اسکار بهترین فیلم خارجی را دریافت خواهد کرد. در این میان، برخی تصمیمات عجیب کشورهای اروپایی در انتخاب نمایندگان اسکاری خود موجب شده است تا فیلم‌هایی مانند «روزی روزگاری در آناتولی» محصول کشور ترکیه، ‌امید به دریافت جایزه این بخش داشته باشد.

از جمله این تصمیمات سوال‌برانگیز می‌توان به حذف فیلم «پوستی که در آن زندگی می‌کنیم» ساخته پدرو آلمادوار از اسپانیا و فیلم «ما یک پاپ داریم» ساخته نانی مورتی از ایتالیا اشاره کرد. کشور آلمان نیز با فرستادن مستند «پینا» ساخته «ویم وندرس» به آکادمی اسکار دست به ریسک بزرگی زده است. چراکه تاکنون سابقه نداشته اثری مستند جایزه اول این بخش را دریافت کند. هرچند پرتغال نیز با انتخاب فیلم «ژوزه و پیلار» که اثری مستند درباره «ژوزه ساراماگو» است، کور سوی امیدی برای خود ایجاد کرده است. نامزدهای جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی امسال اکثرا با موضوعاتی چون جنگ‌، درگیری‌، سرکوب و فساد وارد این رقابت شده‌اند، دقیقا برخلاف سال‌های گذشته که انتقام و تاوان موضوع اصلی فیلم‌های نامزد اسکار خارجی بودند.

اعضای آکادمی اسکار امسال برای انتخاب نامزدهای نهایی بهترین فیلم غیرانگلیسی باید صبوری بیشتری داشته باشند. حضور فیلم چهار ساعت‌ونیم «داستان صدیق؛ نگهبانان رنگین کمان» از تایوان که مقاومت مردم بومی تایوان در مقابل نیروهای پادشاهی ژاپن را به تصویر کشیده است یا فیلم دو ساعت‌ونیم «گل‌های جنگ» ساخته ژانگ ییمو از چین که موضوعی جنگی دارد از جمله فیلم‌هایی هستند که آکادمی اسکار را بی‌حوصله خواهد کرد. اما همه فیلم‌های امسال نامزد اسکار خارجی امسال جدی و طاقت‌فرسا نیستند و می‌توان به نمونه‌هایی که انسان را به تفکر وامی‌دارد و الهام‌بخش هستند اشاره کرد. برای مثال‌، فیلم «Le Havre» ساخته آکی کوریسماکی از فنلاند یک داستان فانتزی ۹۰ دقیقه‌ای است که درباره جوان پناهنده آفریقایی است که تحت حمایت یک واکسی فرانسوی درمی‌آید و از درونمایه سیاسی برخوردار است و البته سخاوت روح و انسانیت را نیز متجلی ساخته است. نمونه دیگر فیلم «اعلان جنگ» از فرانسه است که داستان زوج جوانی را نشان می‌دهد که به بیماری کشنده‌ای مبتلا هستند و نوزاد پسر آنها نیز از آن رنج می‌برد.

امسال نامزدهای جایزه اسکار خارجی از هر ژانری حضور دارند. «خانم بالا» از مکزیک که یک نقد تند اجتماعی درباره قاچاق مواد مخدر است یا «جدایی نادر از سیمین» از ایران که بی‌شباهت به ملودرام‌های هالیوودی نیست و طرفداران آثار برنده اسکار مانند «کرامرعلیه کرامر» یا «برخورد» با آن آشنا هستند. بخش غیرانگلیسی جوایز اسکار یکی از جذاب‌ترین شاخه‌های جوایز اسکار است و فیلم‌های بلندی که خارج از آمریکا تولید شده باشند و دیالوگ‌های به‌کاررفته در آن‌ها عمدتا غیرانگلیسی باشد، مجاز به رقابت در آن هستند. کشور نیوزلند نیز برای اولین‌بار در این بخش از جوایز اسکار حضور یافته است.

از سوی دیگر، دو فیلم تحسین ‌شده‌ سینمای جهان شامل «پوستی که در آن زندگی می‌کنم» به کارگردانی پدرو آلمادوار از اسپانیا و «ما یک پاپ داریم» ساخته نانی مورتی از ایتالیا از راهیابی به جمع نامزدهای اولیه‌ جوایز اسکار ۲۰۱۲ بازماندند. زمانی ‌که اولین مراسم اعطای جوایز اسکار در ۱۶ می ۱۹۲۹ برای تقدیر از بهترین فیلم‌های سال ۱۹۲۷ برگزار شد، بخش جداگانه‌ای برای فیلم‌های غیرانگلیسی تعریف نشده بود. اگرچه آکادمی اسکار بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ جوائز افتخاری به بهترین فیلم‌های غیرانگلیسی ساخته‌شده در خارج از آمریکا اعطا می‌کرد،‌ اما این جوایز مبنای قابل قبولی نداشتند. برای مثال در سال ۱۹۵۳ این بخش از جوایز اصلا برگزار نشد و حتی در آن سال‌ها هیچ رقابتی در این بخش وجود نداشت؛ چراکه درواقع هیچ نامزدی معرفی نمی‌شد و تنها یک فیلم به‌عنوان اثر برتر انتخاب می‌شد. از سال ۱۹۵۶ در بیست‌ونهمین مراسم سالانه جوایز اسکار بود که بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی رسما راه‌اندازی شد و تا به امسال هردوره برگزار می‌شود. برخلاف دیگر بخش‌های جوایز اسکار، بهترین فیلم غیرانگلیسی منحصرا به یک فرد تعلق نمی‌گیرد؛ گرچه کارگردان فیلم جایزه را دریافت می‌کند، اما این جایزه‌ای است برای کل کشور معرفی‌کننده آن فیلم.

در سال‌های برگزاری این جایزه، فیلم‌های محصول کشورهای اروپایی یکه‌تاز بی‌رقیب این عرصه بوده‌اند؛ به طوری ‌که از ۶۲ جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی اسکار تا به امروز، ۵۱ جایزه نصیب فیلم‌های اروپایی شده است و سهم کشورهای آسیایی تنها پنج جایزه، کشورهای آفریقایی۳ جایزه و کشورهای قاره آمریکا نیز ۳ جایزه اسکار بوده است. یکی از انتقاداتی که همیشه به آکادمی اسکار در برگزاری این بخش وارد می‌شود، محدود بودن کشورها در معرفی تنها یک فیلم است. قانون آکادمی اسکار می‌گوید «هر کشور، یک فیلم» و این قانون اگرچه فرصت برابری برای همه کشورها در این رقابت ایجاد می‌کند، اما ازسوی دیگر موجب می‌شود تا کشورهایی چون ایتالیا، آلمان یا فرانسه که از سینمای پویا و قدرتمندی بهره می‌برند، مجبور به نادیده گرفتن برخی فیلم‌های مطرح خود شوند. دیگر محدودیتی که قانون این بخش ایجاد می‌کند، گریبان کمپانی‌های سازنده آن را می‌گیرد. در برخی موارد چندین کشور مشترکا اقدام به ساخت یک فیلم می‌کنند و از آنجایی که هیچ‌ یک نمی‌توانند منحصرا آن را متعلق به خود بدانند، در نتیجه آن فیلم به رغم شایستگی از حضور در رقابت اسکار بازمی‌ماند؛ نمونه بارز آن «خاطرات دوچرخه» (۲۰۰۴) محصول مشترک چند کشور بود که نتوانست از سوی هیچیک از سازندگان به اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی معرفی شود.

هرچند این فیلم جایزه اسکار بهترین موسیقی را کسب کرد و در جشنواره‌های متعدد تحسین شد. همان ‌طور که در ابتدای مطلب گفته شد، کشورهای اروپایی بیشترین سهم را در جوایز اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی اسکار داشته‌اند که در این میان فیلم‌های ایتالیایی بیشترین جایزه را نصیب خود کرده‌اند. ایتالیا مجموعا ۱۳بار موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی شده و در مجموع ۲۷ بار نامزد این جایزه بوده است. فرانسه با ۱۲بار کسب این جایزه در مکان دوم قرار دارد. این در حالیست که فیلم‌های تولید اسپانیا با اختلافی چشم‌گیر یعنی ۴ جایزه اسکار در رتبه سوم مشترکا با ژاپن قرار گرفته است. چهار کشور سوئد، شوروی سابق، هلند و چک‌واسلواکی سابق هرکدام سه‌بار این جایزه معتبر را کسب کرده‌اند. دانمارک، آلمان، آرژانتین و سوئد نیز با کسب دو جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

۱۱ کشور ازجمله تایوان هرکدام یک‌بار این تجربه شیرین را داشته‌اند. از میان تمامی کارگردانانی که کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی را تجربه کرده‌اند، «فدریکو فلینی»، کارگردان بلندآوازه سینمای ایتالیا متمایزتر است. وی در مقام کارگردان توانست چهار بار این جایزه معتبر را کسب کند و از این حیث همچنان رکورددار است. «فلینی» در سال‌های ۱۹۵۶ برای «جاده»، ۱۹۵۷ برای «شب‌های کابیریا»، ۱۹۶۳ برای «هشت‌ونیم» و در سال ۱۹۷۴ برای «آمارکورد» چهار اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی را برای سینمای ایتالیا به‌ همراه آورد.

منبع: کافه سینما

ارسال شده در اخبار ~ ۱ پاسخ

در حالی که مهلت کشورهای متقاضی حضور در بخش بهترین فیلم خارجی اسکار به پایان خود رسیده ، رقیبان جدی ایران در این مراسم مشخص شده اند. برای شرکت در اسکار و در بخش فیلم خارجی کافی است فیلم کشور متقاضی جزو فیلم‌های بلندی باشد که خارج از آمریکا تولید شده اند و دیالوگ‌های به‌کار رفته در آن‌ها عمدتا غیرانگلیسی باشند. آکادمی اسکار در بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ جوایز افتخاری به بهترین فیلم‌های غیرانگلیسی ساخته‌شده در خارج از آمریکا اعطا می‌کرد اما از سال ۱۹۵۶ و در بیست‌ونهمین مراسم سالانه جوایز اسکار بود که بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی رسما راه‌اندازی شد و تا به امسال هردوره برگزار می‌شود.

گرچه کارگردان فیلم جایزه را دریافت می‌کند اما این جایزه‌ای است برای کل کشور معرفی‌کننده آن فیلم برای همین در اکثر کشورها کمیته معرفی آثار به اسکار وجود دارد که نماینده کشور را انتخاب می کنند. در ایران نیز امسال این کمیته اواخر شهریور تشکیل شد و یک هفته طول کشید تا از میان ۵ فیلم یکی را برگزیند.
اما بد نیست بدانید در سال‌های برگزاری این جایزه، فیلم‌های محصول کشورهای اروپایی یکه‌تاز بی‌رقیب این عرصه بوده‌اند؛ به طوری ‌که از ۶۲ جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی اسکار تا به امروز، ۵۱ جایزه نصیب فیلم‌های اروپایی شده است و سهم کشورهای آسیایی تنها پنج جایزه، کشورهای آفریقایی۳ جایزه و کشورهای قاره آمریکا نیز ۳ جایزه اسکار بوده است.

ایتالیا مجموعا ۱۳بار موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی شده و در مجموع ۲۷ بار نامزد این جایزه بوده است. فرانسه با ۱۲بار کسب این جایزه در مکان دوم قرار دارد.فیلم‌های تولید اسپانیا با اختلافی چشمگیر یعنی ۴ جایزه اسکار در رتبه سوم مشترکا با ژاپن قرار گرفته است. چهار کشور سوئد، شوروی سابق، هلند و چک‌واسلواکی سابق هرکدام سه‌بار این جایزه را کسب کرده‌اند. دانمارک، آلمان، آرژانتین و سوئد نیز با کسب دو جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی در رتبه‌های بعدی قرار دارند. ۱۱کشور ازجمله تایوان هرکدام یک‌بار این تجربه را داشته‌اند.

از میان تمامی کارگردانانی که کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی را تجربه کرده‌اند، «فدریکو فلینی»، کارگردان بلندآوازه سینمای ایتالیا در مقام کارگردان توانست چهار بار این جایزه را دریافت کند و از این حیث همچنان رکورددار است اما رقیبان امسال فیلم جدایی نادر از سیمین که نماینده سینمای ایران در اسکار است را بشناسید.

فرانسه: «اعلام جنگ» ساخته والری دونازلی.

چین: «گل‌های جنگ» ساخته ژانگ ییمو(این فیلم پرهزینه‌ترین فیلم تاریخ سینمای چین است)

لبنان: «الان کجا برویم؟» ساخته نادین لبکی

شیلی: فیلم «ویولتا» ساخته «آندرس وود»

هلند: «سانی بوی» ساخته «ماریا پترز»

مجارستان: «اسب تورین» ساخته بلا تار( رقیب اصلی فیلم جدایی نادر از سیمین در برلین و برنده جایزه بزرگ هیات داوران و جایزه فیپرشی )

نروژ: «شاد، شاد» ساخته آن سویتسکی

بوسنی و هرزگوین : «Belvedere» ساخته «احمد اماموویچ»

کرواسی : «۷۲ روز» ساخته «دانیلو یربژیزا»

اسلوونی: «سوناتا خاموش» ساخته «جانز برگر»( این فیلم در جوایز سالانه فیلم این کشور موفق به کسب هشت جایزه اصلی شد و تاکنون در چندین جشنواره جهانی نمایش یافته است. )

صربستان : «مونته‌ویدئو؛ مزه رویا» ساخته‌ «دراگان جلوگرلیچ» (برنده جایزه ویژه هیات داوران جشنواره کرواسی و منتخب تماشاگران جشنواره مسکو است. )
مقدونیه: «پانک نمرده است» ساخته ولادیمیر بلژوسکی(این فیلم در جشنواره کارلووی واری جایزه بهترین اثر بخش «شرق-غرب» را کسب کرد. )

اروگوئه: «خانه خاموش» ساخته «گوستاوو هرناندز»

آلمان: فیلم مستند «پینا» ساخته ویم وندرس

ایتالیا : «ترافرما» ساخته «امانوئله کریالسه» ( این فیلم در جشنواره ونیز اکران جهانی شد و جایزه ویژه هیات داوران را کسب کرد. پیش‌تر قرار بود «ما یک پاپ داریم» به کارگردانی «نانی مورتی» که یکی از نامزدهای نخل طلای جشنواره کن بود نماینده این کشور شود که در دقایق آخر ترافرما جایگزین آن شد.)

بلژیک: «سر گاو» ساخته میشائیل آر. روسکام

یونان:«آتنبرگ» ساخته «آتنا راچل سانگاری» ( این فیلم که یکی از سه نامزد نهایی جایزه فیلم «لوکس» پارلمان اروپاست، سال گذشته در جشنواره ونیز نامزد شیر طلا بود و در جشنواره تسالونیکی جایزه ویژه هیات داوران را گرفت. )

رومانی: «مورگن» ساخته «مارین کریسان»

لهستان: «در تاریکی» به‌کارگردانی «آگنیژکا هلند»

ترکیه:فیلم «روزی روزگاری در آناتولی» ساخته «نوری بیگله جیلان» (این فیلم در جشنواره کن امسال نامزد نخل طلا بود و جایزه بزرگ هیات داوران را کسب کرد)

اسپانیا: «نان سیاه» ساخته آگوستی ویارونگا (این فیلم فوریه پیش در بیست‌وپنجمین دوره جوایز گویا که به آن معادل اسپانیایی اسکار می‌گویند، برنده ۹ جایزه از جمله بهترین فیلم، کارگردان و بازیگر زن (نورا‌ناواس) شد که یک رکورد برای فیلمی به زبان کاتالان بود.پیشتر قرار بود فیلم «جسمی که در آن زندگی می‌کنیم» ساخته پدرو آلمادوار که یکی از نامزدهای نخل طلای جشنواره کن بود به اسکار معرفی شود.)

کره جنوبی: «خط مقدم»، ساخته «جانگ هون»

ونزوئلا: «غرش سنگ‌ها»، ساخته «آله‌خاندور پالاسیوس»

مراکش: «عمر مرا کشت»، ساخته «رشدی زم»

ژاپن:«کارت پستال» ساخته کانه‌تو شیندو (این فیلم را کارگردان ۹۹ساله ژاپنی کارگردانی کرده و در جشنواره توکیو اکران جهانی شد و جایزه بزرگ هیات داوران را گرفت.)

سوئد: «فراتر از» ساخته «پرنیلا آگست»

پرتغال: فیلم مستند «ژوزه و پیلار» ساخته «میگوئل گونکالوس»

فنلاند: «Le Havre» ساخته‌ آکی کوریسماکی ( این فیلم که در جشنواره کن امسال نامزد نخل طلا بود و موفق به دریافت جایزه فیپرشی شد، یکی از نامزدهای جایزه‌ فیلم «لوکس» پارلمان اروپاست. )

روسیه: «آفتاب سوخته ۲»ساخته «نیکیتا میخالکوف» (قسمت اول «آفتاب سوخته» در سال ۱۹۹۴ جایزه بزرگ جشنواره کن و جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی را کسب کرد. )

برزیل: «یگان ویژه ۲» ساخته «خوزه پادیل‌ها» (پرفروش‌ترین فیلم سه‌دهه اخیر سینمای برزیل است و قسمت اول این فیلم برنده جایزه خرس طلایی جشنواره برلین ۲۰۰۸ است.

منبع: کافه سینما

ارسال شده در اخبار ~ ۱ پاسخ

استیو جابز درگذشت

{ پنجشنبه،۱۴/مهر/۱۳۹۰ }

شرکت اپل اعلام کرده که استیو جابز، مدیرعامل سابق این شرکت و یکی از بنیانگذاران آن که اخیرا به علت بیماری کناره گیری کرده بود، درگذشته است.
باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا در بیانیه ای نسبت به آقای جایز که او را “یکی از بزرگترین نوآوران آمریکا” خواند ادای احترام کرده است.
کامپیوترهای مکینتاش، “آی فون”، “آی پاد” و “آی پد” از محصولاتی است که استیو جابز در تولید و عرضه آنها به بازار نقش مهمی داشته و از طریق این محصولات پرطرفدار، اپل را به یکی از پرسودترین شرکت های آمریکا و دنیا تبدیل کرده است.
شرکت اپل طی بیانیه ای اعلام کرده است: “اپل یک نابغه بینش ور و مبتکر و جهان یک انسان خارق العاده را از دست داد.”
اپل می گوید که آقای جابز روز چهارشنبه از دنیا رفت. او ۵۶ ساله بود.
بنا بر گزارش ها، استیو جابز به سرطان لوزالمعده مبتلا بود.
مرگ آقای جابز یک روز پس از رونمایی نمونه جدید تلفن همراه آیفون رخ داده است.
استیو جابز از ماه ژانویه سال جاری در مرخصی بسر می برد.
او در نامه استعفای خود نوشته بود: “همواره گفته ام اگر روزی فرا برسد که نتوانم به وظایف و انتظاراتی که از من به عنوان مدیرعامل اپل می رود عمل کنم، خودم اولین کسی خواهم بود که این موضوع را به شما اطلاع خواهم داد. متاسفانه این روز فرا رسیده است.”
استیو جابز از بنیانگذاران اپل در سال ۱۹۷۶ بود اما در سال ۱۹۸۵ آن را ترک کرد.
وی در سال ۱۹۹۷ به اپل بازگشت و در سال ۲۰۰۰ بار دیگر مدیریت تمام وقت آن را به عهده گرفت.
تیم کوک، یکی از مدیران ارشد اپل، پس از آقای جابز مدیرعامل جدید اپل شده است.
استیو جابز در اواخر ماه ژوئن سال ۲۰۰۹ پس از یک مرخصی درمانی شش ماهه فعالیت های کاری خود را مجددا آغاز کرده بود.
پزشکان در سال ۲۰۰۴ تشخیص دادند که آقای جابز به سرطان لوزالمعده مبتلاست.

منبع:
سایتهای خبری خارجی و داخلی

گرد آوری شده توسط کاوه رضائی نوعی

پی نوشت : نوشته های بیشتر در مورد مرگ استیو جابز را اینجا بخوانید .

ارسال شده در اخبار ~ بدون پاسخ