عملیات مروارید
{ پنجشنبه،۱۲/آذر/۱۳۸۸ }
امروز هفتم آذر ماه روز نیروی دریائی است . امروز درحیات نو دلیل نامگذاری امروز و داستان واقعی اون رو نوشته بود که بسیار تاثیر گذار بود . به نظرم میتواند سوژه بسیاری جذابی برای فیلمی در مورد کشورمان باشد و به همین دلیل این مطلب رو شروع به نگارش کردم . نمی توانم کتمان کنم که در حین خواندن مطلب چه احساسی داشتم , احساس شوق همراه با افتخار و البته ناراحتی به علت شهادت و دست نخورده ماندن این موضوع . تا همین الان که این موضوع رو می نویسم هنوز به این موضوع فکر می کنم و به نظرم وظیفۀ هر کدام از ماست که این موضوع را برای دیگران نقل کنیم تا یاد این دلیر مردان زنده بماند , اگرچه زندۀ واقعی آنها هستند. این مطلب را از تارنمای روزنامۀ حیات نو به نقل از ایسنا براتون آوردم تا شما هم بخوانید و در این احساس با من شریک بشوید .
“…هفتم آذر روز نیروى دریایى بود. در این روز و در ادامه عملیات «مروارید»، ناوچه پیکان ارتش جمهورى اسلامى ایران پس از شکست دادن دشمن در یک نبرد بزرگ دریایى و در مسیر بازگشت به پایگاه خود، هدف اصابت موشکهاى دشمن قرار گرفت و به دریا پیوست. اگرچه تاسیسات انتقال نفت سکوهاى «البکر و الامیه» در اثر انجام عملیاتهاى «اشکان» و «شهید صفری» کاملا منهدم شده بودند، اما هنوز هم به عنوان مقر کنترل تحرکات دریایى و پناهگاه ناوچههاى عراقى مورد استفاده قرار مىگرفتند. بنابراین، ناوچههاى موشکانداز «پیکان» و «جوشن» نیروى دریایى ارتش جمهورى اسلامى ایران در روزهاى ششم و هفتم آذرماه ۱۳۵۹ شمسی، طرح عملیاتى مروارید را به منظور انهدام شناورهاى عراقى و نیروهاى مستقر در سکوهاى مذکور، به مرحله اجرا گذاردند. در جریان عملیات مروارید ۱۰ فروند از انواع شناورها و دو فروند هواپیماى دشمن نابود و ناوچه قهرمان پیکان نیز غرق شد.
تشریح عملیات
پس از گذشت سه هفته از عملیات موفقیتآمیز موسوم به شهید صفرى (آبانماه ۵۹) به منظور تخریب سکوهاى نفتى دشمن به نامهاى البکر و الامیه اجرا درآمد. نیروى رزمى ۴۲۱ مستقر در بوشهر که از اولین روز جنگ فرماندهى کلى عملیات دریایى را در منطقه خلیجفارس و دریاى عمان بر علیه دشمن به عهده داشت پس از موفقیت اولین طرح مربوط به انهدام سکوهاى مزبور، تصمیم گرفت براى حفظ سیادت دریایى از ترمینال نفتى البکر و الامیه به عنوان سرپل و پستهاى دیدهبانى استفاده کند و با در اختیار گرفتن سکوهاى مزبور، کنترل کامل یگانهاى رزمى سطحی، هوایى و تجاری، عبورى دشمن از بنادر ام القصر و بندر نفتى فاو را عملى سازد. این طرح به منظور دیدهبانی، غافلگیرى و کشاندن یگانهاى رزمى دشمن به دریا به مرحله اجرا درآمد.
پرسنل نیروى دریایى در دوران دفاع مقدس حماسههاى بزرگى آفریدند. دشمن بعثى با بسیج کامل نیروى دریاى و هوایى خود از پایانههاى صدور نفت «البکر» و «الامیه» مراقبت مىکرد. بهرغم چنین حالتی، سپید جامگان نیروى دریایى در ششم آذر ۱۳۵۹، به این سکوها تاختند و با همکارى تیزپروازان نیروهاى هوایى ارتش، ضمن وارد آوردن ضربات کوبنده بر پیکره نیروى دریایى و هوایى دشمن، بیش از دوسوم این پایانهها را منهدم کرده و پرچم پرافتخار جمهورى اسلامى ایران را بر مرتفعترین دکل این پایانهها به اهتزاز درآوردند. پایانههاى نفتى البکر و الامیه از بزرگترین مراکز صدور نفت است که در شمال خلیجفارس، در دهانه خور عبدالله، نزدیک جزیره بوبیان کویت قرار گرفته و از شاهرگهاى حیاتى اقتصاد عراق از طریق دریا به حساب مىآید. در این نبرد دریایى سخت، دو فروند ناوچه موشکانداز از نوع «اوزا» و ۱۳ فروند از هواپیماهاى جنگنده دشمن به قعر آبهاى خلیجفارس فرستاده شد. به علاوه تعدادى از تکاوران دریایى عراق کشته و تعدادى نیز به اسارت درآمدند. دشمن بعثى براى جبران این شکستها در شب هفتم آذر ۱۳۵۹، با اعزام تعدادى شناور جنگى از طریق بندر نظامى «ام القصر» در خورعبدالله، سعى در بازپسگیرى پایانهها کرد که در این مصاف، یک فروند از شناورهاى عراقى غرق و دو فروند صدمه دیده و بقیه از صحنه عملیات گریخته و به ام القصر بازگشتند. در سپیدهدم هفتم آذر ۱۳۵۹، دشمن با تمام قوا از هوا و دریا با برخوردارى از پشتیبانى لجستیکى و اطلاعاتى کشورهاى منطقه و آواکسها و ماهوارههاى کشورهاى استکبارى و یارى گرفتن از تاسیسات نظامى ساحلى کشورهاى نزدیک صحنه عملیات، بار دیگر درصدد بازپسگیرى این پایانهها برآمد. اما در یک مصاف نابرابر ناوچه پیکان به تنهایى توانست تعداد دیگرى از کشتىها و هواپیماهاى عراقى را از صحنه عملیات خارج کند. سرانجام پس از ساعتها نبرد بىامان، هنگام ظهر هفتم آذر ۱۳۵۹، در حالىکه دلاورمردان آخرین گلولههاى خود را به سوى دشمن نشانه مىرفتند، ناوچه پیکان مورد اصابت چند موشک قرار گرفت و با پرسنل شجاع خود در شمال خلیجفارس، در دل آبهاى گرم و نیلگون آن جاى گرفت و صفحه زرین دیگرى بر تاریخ نبردهاى دریایى کشور افزوده شد و نتیجه این مصاف، انهدام بزرگترین پایانههاى صدور نفت منطقه و از کار انداختن بیش از ۵۰ درصد از توان رزمى نیروى دریایى عراق بود. این نبرد آنچنان در روحیه افراد دریایى دشمن اثر گذاشت که تا پایان جنگ حرکت چندان مهمى در دریا از آنها مشاهده نگردید و فعالیت دریایى دشمن، با استفاده از هواپیماها و تجهیزات اهدایى از شرق و غرب، از جمله میراژها و سوپراتانداردها، محدود به حمله ناجوانمردانه علیه هدفهاى غیرنظامى و بىدفاع کشتىهاى تجارى و نفتکشها شده بود. جانبرکفان دریایى با اجراى عملیاتهاى مختلف در آبها، سواحل و بنادر کشور به نداى همرزمان شهید خود پاسخ مثبت دادند و تا پایان دفاع، بنادر و خطوط کشتیرانى و جریان صدور نفت را باز نگه داشته و از آبهاى سرزمینى و سواحل و جزایر کشور به خوبى دفاع کردند.
ماحصل اجراى عملیات
در مرحله اول، کسب اطلاعات و تهیه مقدمات جهت انجام عملیات به عمل آمد. پس از گذشت سه هفته از طرح موفقیتآمیز شهید صفرى که تخریب سکوهاى نفتى دشمن به نامهاى البکر و الامیه را دربر داشت، طرح مروارید به اجرا درآمد. نیروى دریایى که از اولین روز جنگ فرماندهى کلى عملیات دریایى را در منطقه خلیجفارس و دریاى عمان بر علیه دشمن به عهده داشت، پس از موفقیت اولین طرح مربوط به انهدام سکوهاى مزبور، تصمیم گرفت براى حفظ سیادت دریایى از ترمینال نفتى البکر و الامیه به عنوان سرپل و پستهاى دیدهبانى استفاده کند. ضمنا با در اختیارگرفتن سکوهاى مزبور کنترل کامل یگانهاى رزمى سطحی، هوایى و تجارى عبورى دشمن از بنادر ام القصر و بندر نفتى فاو، تأمین مىشد. این طرح به منظور دیدهبانی، غافلگیرى و کشاندن یگانهاى رزمى دشمن به دریا به مرحله اجرا درآمد. طرح مذکور به علت نامناسب بودن شرایط جوى در شمال خلیجفارس به موقع به مورد اجرا درنیامد و سه روز به تاخیر افتاد. در روز شروع اجراى طرح سمت باد ۳۵۰ و سرعت آن بین ۱۸ تا ۲۰ گره و قدرت دریا سه الى چهار بود. در این شرایط اعزام ناوچه موشکانداز پیکان برابر طرح، به صلاح نبود، لیکن در خلال سه روزى که از تاریخ اولیه اجراى این طرح گذشته بود بالگردها و گشت روزانه، طبق دستور به منظور جمعآورى اطلاعات تکمیلى و زیرنظر داشتن سکوها و گزارش تردد احتمالى یگانهاى سطحى دشمن به منطقه اعزام شدند.
یدککش دلیر که در اجراى طرح مىبایستى مهمات، آذوقه و سلاحهاى انفرادى براى تیم ویژه که قرار بود در سکوى البکر سرپل گرفته و آماده براى جلوگیرى از نفوذ دشمن باشند، حمل کند به همین منظور در ساعت ۶:۳۰ مورخه ۴/۹/۱۳۵۹ از بندرگاه بوشهر به دریا اعزام شدند و در تمام طول مسیر دستورات اولیه مندرج در طرح که به فرمانده یدککش دلیر ابلاغ شده بود، اجرا کردند. به علت بدى وضعیت جوى به فرمانده یدککش دلیر، ناوبان یکم مدافع دستور داده شد که در لنگرگاه خارک لنگر اندازد. در بعدازظهر همان روز یدککش دلیر در لنگرگاه لنگر انداخته و منتظر دستورات بعدى باقى ماند. در روز چهارشنبه مورخه ۵/۹/۵۹، برابر طرح یک فروند بالگرد اساچ۳دى با افسر گشت به نام ناوبان یکم ناصر سرنوشت (نامبرده جمعى تیم عملیات ویژه بود) جهت گشت به منطقه اعزام گردید. افسر مذکور پس از مراجعت در گزارش خود اظهار داشت که یک فروند لندینگ کرافت کوچک (تقریبا چهل نفره) در کنار ترمینال نفتى البکر مشاهده و عکسبردارى کرده است. گزارش نامبرده سریعا با تشکیل جلسه توسط فرماندهى نیروى رزمى ۴۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با توجه به ضربات شدیدى که نیروى رزمى به دشمن وارد آورده بود چنین استنباط شد که احتمال دارد دشمن نیروهایی، جهت حفاظت این دو سکوى نفتى اعزام کرده باشد. همین دلایل باعث شد که طرح گشتزنى جهت به دست آوردن اطلاعات بیشتر مجددا انجام گیرد. لیکن چهار ساعت قبل از اجراى طرح گشتزنى توسط بالگرد گشتی، به ناوچه موشکانداز «گرز» که برابر طرح روزانه ماموریت گشت در منطقه را عهدهدار بود، دستور داده شد در ساعت ۲۳ مورخه ۵/۹/۵۹ به ترمینال البکر نزدیک شده و از فاصله ۴۰۰۰ یاردى آن را بمباران کند. طبق گزارشات فرمانده ناوچه گرز تعدادى گلوله ۷۶ میلىمترى به پایههاى سکوى نفتى تیراندازى شد لیکن اجراى این آتش عکسالعملى را به دنبال نداشت. گشت مجدد بالگرد در شنبه مورخ ۶/۹/۱۳۵۹ با نفرات مجهز به مسلسل دستی، نارنجک، تفنگ ۳-ژ انجام گرفت و وجود قایق لندینگ کرافت در حوالى سکو مورد تائید مجدد قرار گرفت که با شلیک به موتور قایق و به طور پراکنده اطراف سکو مشاهدات افسر گشت را تائید کرد که هیچگونه تحرک یا نشانههایى دال بر وجود کارکنان دشمن روى سکوى البکر وجود نداشته است. رفتوآمد بالگرد در دفعات مختلف (سه سورتی) روى سکو و فقدان مقاومت تیراندازى به سوى بالگرد، عدم وجود دشمن را با ابعاد گسترده تائید مىکرد. کلیه اقدامات و جابهجایىهاى نیروهاى متخاصم ارتش عراق در منطقه به طور کلى با اطلاعاتى که از قسمتهاى گوناگون و عوامل اطلاعاتى نیروى رزمى ۴۲۱ به دست مىآمد، همواره با مشاهدات بالگردها و گزارشات گشت هوایى در جلسات بعدى مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و بدین ترتیب در قسمتى از طرح تجدیدنظر شد و طرح مروارید برابر برنامه زمانبندى جدید به مورد اجرا گذارده شد.
اسامى شهداى ناوچه قهرمان پیکان در هفتم آذر ۱۳۵۹
ناخدا سوم محمدابراهیم همتی، ناوسروان محمودرضا کوشا، ناوبان یکم حفیظی، ناوبان یکم ابوالقاسم لبافیان، ناوبان دوم علىاصغر معیری، ناوبان یکم سیامک درخشان، ناوبان دوم حبیبالله محمدزاده، ناو استوار یکم ابراهیم پیرسیاهکم، ناواستوار دوم اصغر نوروزی، ناواستواردوم منوچهر مردانیان، ناواستوار دوم صادق صادقى لنگرودی، ناواستوار دوم شهباز آذری، مهناوى یکم محمدرضا قربانىپور، مهناوى یکم سیدموسى اکبرى مقدم، مهناوى یکم ناصر خوشنیت، مهناوى دوم حسن جاهارکار، مهناوى یکم علىاصغر مخصوص آبکناری، مهناوى دوم پرویز سلطان بلاغی، مهناوى دوم عبدالرضا مجردى رویس، مهناوى دوم محمد بیکوردی، مهناوى دوم نوشاد طهماسبی، مهناوى دوم رحیم ارجمندی، مهناوى دوم عزیز عزیزی، مهناوى دوم عزتاله محمدزاده هویس، مهناوى دوم حسن پیروستاد، کارمند فنى ساسان دشتی، کارمند فنى سیدمحمد حسینی، مهناوى یکم میرمسعود حسینى و ستوان یکم شریفى (افسر مامور).
ضربات و تلفات وارده به دشمن به طور کلى
در طول عملیات غرورآفرین مروارید بخش اعظم از نیروهاى دریایى کشور عراق به کلى منهدم شد. خسارات و تلفات وارده به دشمن به شرح زیر بود: ناوچه موشکانداز OSA 5 فروند،مین جمع کن یک فروند، نیروبر یک فروند، ناوچه تندرو سه فروند ویگان ناشناخته سه فروند. تعدادى از نفرات سکوها و شناورهاى منهدمشده نیز به اسارت نیروهاى خودى درآمد که به سرعت از منطقه عملیات تخلیه شدند…”
من فکر می کنم در زمانه ای که فرهنگ ما توسط کشورهای دیگر غصب میشود ! مفاخر ما عرب , ترک , آذری و … شمرده میشوند , ناچیزها قصد غصب خلیج فارس را دارند , فیلم ۳۰۰ , اسکندر مقدونی , شبی با پادشاه و … ساخته میشود ساخت فیلمی در معیارهای جهانی , میتواند در شناسایی این رشادت بزرگ موثر واقع شود . امیدوارم یکی از شما خوانندگان عزیز فیلمساز باشد و یا به نوعی به صنعت سینمای کشورمان مربوط , و روزی که نه چندان دور , خبر ساخت فیلمی در خور برای این شهیدان عزیز ساخته شود کسانی که اگرچه ۳۰۰ نفر نبودند , اما توانستند نام خود را جاودانه تر از ۳۰۰ بکنند .
Popularity: 95% [?]
Loading ...
