این فهرست ساعاتی قبل با حضور “سید گانیس ” (رئیس اجرایی این مراسم) و “کتی بیتس”(نامزد بازیگر نقش اول زن سال ۲۰۰۷) در کنفرانسی با حضور ۴۰۰ تن از اهالی رسانه معرفی شدند.

نامزدهای دریافت جایزه در بخش بهترین فیلم:‌

“تاوان” (به تهیه‌کنندگی تیم بیوان و اریک فلنز)، “جونو”(لینا هالفون، میسون نوویک و راسل اسمیت)، “مایکل کلایتون” (سیدنی پولاک، جنیفر فوکس و کری اورنت)، “پیرمردها سرزمینی ندارند” (اسکات رودین، نیک زوس)، “خون همه‌جا را فرا می‌گیرد” (جوانه سلر، پائول توماس اندرسون و دنیل لوپی)

بهترین کارگردانی:

“زنگ شنا و پروانه” (جولیان اشنابل)، “جونو” (جیسون ریتمن)، “مایکل کلایتون” (تونی گیلروی)،‌ “پیرمردها سرزمینی ندارند” (جوئل و اتان کوئن)،‌ “خون همه جا را فرا می‌گیرد” (پائول توماس اندرسون).

بهترین بازیگر مرد نقش اول:

“جورج کلونی” (مایکل کل‌تیون)، گدنیل دی‌لوئیس” (خون همه جا را فرا می‌گیرد)، “جانی دپ” (سوئینی تات)، “تامی لی‌جونز” ( در دره‌ی اله)، ویگو مورتنسن (وعده‌های شرقی)

بهترین بازیگر مرد نقش مکمل:

“خاویر باردم” (پیرمردان سرزمینی ندارند)، “فیلیپ سیمور هافمن” (جنگ چارلی ویلسون)، “هال‌هول بروک” ( به سوی وحشی‌گری)، “تام ویل‌کیلسون” (مایکل کلایتون).

بهترین بازیگر زن نقش اول:

“کیت‌بلانشت” (عصر طلایی: الیزابت)،‌ “جولی کریستین” (دور از این‌جا)، “ماریون کوتیلارد” (رز)،‌ “لائورا لینی”(وحشی‌ها)، “الن پیج” (جونو).

در بخش بهترین بازیگر زن نقش مکمل:

“کیت بلانشت” (من آن‌جا نیستم)، “روبی دی” (گانگستر آمریکایی)، “سائوریس رونان” ( تاوان)، “امی ریان” (بچه رفته)، “تیلدا سوینتون” (مایکل کلایتون).

بهترین فیلمنامه غیراقتباسی:

“جونو” (دیابلو کودی)، “لارس و دختر واقعی” (نانسی الیور)، “مایکل کلاتیون” (تونی گیلروی)، “روتاتویل” (براد برد)، “وحشی‌ها” (تامارا جنکینز).

در بخش بهترین فیلمنامه اقتباسی:

“تاوان” (کریستوفر هامپتون)،‌ “دور از این‌جا” (ساراه پولی)، “زنگ شنا و پروانه” (رونالد هاروود)، “پیرمرد‌ها سرزمینی ندارند” (جوئل و اتان کوئن)، “خون همه جا را فرا می‌گیرد” (پائول توماز اندرسون).

در بخش بهترین تدوین فیلم:

“اولتیماتوم بورن”(کرستوفر رز)، “شنا و زنگ پروانه”(ژولیت ولفینگ)، “به سوی وحشی‌گری” (جی کاسدی)، “پیرمردها سرزمینی ندارند” (روردریگ جانیس)، “خون همه جا را فرا می‌گیرد” (دیلان تیچنور).

در بخش بهترین فیلم خارجی زبان:

“بیوفورت” (از رژیم اشغالگر صهیونیستی)، “کاتین” (از کشور لهستان)، “منگول” (قزاقستان)، ۱۲(روسیه)، “بدل‌ساز” (استرالیا).

در بخش بهترین فیلم انیمیشن:

“پرسپولیس” (مرجان ساتراپی، وینست‌پارنائود)، “راتاتویل” (براد برد)،‌ “سورف آپ” (آش‌ برانون).

در بخش بهترین جلوه‌های ویژه:

“قطب‌نمای طلایی” (مایکل فینک)، “دزدان دریایی کارائیب: پایان دنیا” (جان کنول)، “ترانسفورمرز” (اسکات فارار).

در بخش دستاورد کارگردان هنری:

“گانگستر آمریکایی” (آرترو ماکس)، “تاوان” (سارا گرین‌وود)، “قطب‌نمای طلایی” (دینس گاسنر)، “سوئینی‌تاد” (دانلت فرتی)، “خون همه جا را فرا می‌گیرد” (جاک فیسک)

در بخش بهترین فیلمبرداری:

ترور جسی‌جیمز به وسیله کوارد رابرت فورد (روجر دیکینز)،‌ تاوان (سیموئز مک‌گاروی)،‌ زنگ شنا و پروانه (جانوسز کامینسکی)،‌ پیرمردها سرزمینی ندارند (روجرد دیکینز)، خون همه جا را فرا می‌گیرد (رابرت السویت).

در بخش بهترین فیلم مستند بلند:

پایانی دیده نمی‌شود (چارلس فرگوسن و آئوری مارس)،‌ بازگشت به خانه (ریچاد ایرابینس)، تاکسی در طرف تاریک (آلکس گیبنی)،‌ جنگ / رقص (آندری نیکس).

در بخش بهترین گریم:

“زندگی با رز”(دیدیر لاورگن)، “نوربیت” (ریک باکر)، “دزدان دریایی کارائیب:پایان دنیا” (نیل و مارتین ساموئل).

در بخش طراحی لباس:

“از میان جهان” (آلبرت ولسکی)، “تاوان” (جا کوئلین دوران)،‌ “الیزابت: عصر طلایی” (الکساندر بایرنه)، “رز” (مارتی آلن)،‌ “سوئینی‌تاد” (کولن آتوود).

در بخش بهترین مستند‌ کوتاه:

“مالکیت مطلق” (واد وانساروس)، “سلطنت” (آماندا میچلا و ایزابل وگا)، “سلیم بابا” (تیم استرنبرگ)، “مادر ساری”(جیمز لانگلی).

در بخش بهترین انیمیشن کوتاه:

“من وارلوس را ملاقات کردم” (جوش راسکین)، “مادام توتلی پوتلی” (کریس لاویس)، “حتی پیگونز به بهشت می‌رود” (ساموئل تورنکس)،‌ “عشق من” (آلکساندر پترف)،‌ “پیتر و گرگ” (سوزی تمپلتون).

در بخش بهترین فیلم کوتاه زنده _ داستانی :

“در شب” (کریستان کریستان سن)، “آسمان سینمای ایتالیا” (آندری جوبلین)، “موتزارت” (فلیپ پولت)، “آرژانتینی” (گوئیدو تیس)،‌ “زنان تونتو” (لیتل مو و رز هاسکنی)

در بخش بهترین موسیقی متن:

“تاوان” (داریو ماریانلی)، “بادبادک‌باز”(آلبرتو ایگلسیا)، “مایکل کلایتون”(جیمزنیوتون هوارد)، “روتاتویل” (مایکل گیاچینو)، ۳:۱۰ به‌یوما(مارکو بلتارمی)

در بخش بهترین ترانه:

“سقوط آهسته” (گلین هنسارد و مارکتا ایرگلووا)،‌ “ترانه‌ی کارهای شاد” (آلن منکن)، “خیلی نزدیک” (آلن منکن)، “همان قدر که شما می‌دانید” (آلن منکن).

در بخش دستاورد تدوین صدا:

“اولتیماتوم بورن” (کارن باکر)، “پیرمردها سرزمینی ندارند” (اسکیپ لیوسکی)، “روتاتویل” (راندی توم و مایکل سیلورز)،‌ “خون همه جا را فرا می‌گیرد” (ماتیو وود)، “ترانسفورمرز” (ون‌در رین و مایک هاپکینز)

در بخش بهترین آهنک میکس شده:

“اولتیماتوم بورن” (اسکات میلان)، “پیرمردها سرزمینی ندارند” (اسکیپ لیوسکی)، “روتاتویل” (راندی توم)، ۳:۱۰ دقیقه به‌یوما‌ (پائول ماسی)، “ترانسفورمرز” (کوین او کانل)

این مراسم ساعت ۱۳٫۳۰ (به وقت گرینویچ) در سالن ساموئل گلدوین منطقه بورلی هیلز ایالت کالیفرنیا برگزار شد.

منبع : irasun.com

Popularity: 1% [?]

ارسال شده در اخبار ~ بدون پاسخ

هیث لجر Heath Ledger بازیگر استرالیائی در سن ۲۸ سالگی در ۲۳ ژانویۀ ۲۰۰۸ یا ۳ بهمن ماه ۱۳۸۶ خورشیدی مرد . جسد وی ۳ شنبه بعد از ظهر در منهتن نیویورک پیدا شد . به نظر میرسد استفاده بیش از حد از مواد مخدر عامل مرگ وی شده باشد . هنگامی که ماساژور زن برای یک قرار ملاقات از پیش تعیین شده وارد شد و خدمتکار خانه رفت که به اطلاع بازیگر برساند جسد وی در اتاق خواب ساعت ۳:۳۱ بعد از ظهر کشف شد . نیویورک تایمز اولین منبعی بود که بیان کرد آپارتمان متعلق به Mary-Kate Olsen می باشد . اما بعداً مدیر تبلیغات Olsen بیان کرد که وی در ساختمان لجر هیچ دارائی ندارد . همچنین گزارش نخستین پلیس که توسط نیویورک تایمز منتشر شده است می گوید که شک دارند قتلی در کار بوده باشد و قرص هایی نزدیک جسد وی پیدا شده است . آخرین هنرنمائی وی در شوالیه ی تاریکی ( قسمت دوم بتمن ) هست که قراره ۱۸ جولای اکران بشود . اطلاعات تکمیلی در این مورد در اختیار رسانه ها هنوز قرار نگرفته است .

Popularity: 1% [?]

ارسال شده در اخبار ~ ۱ پاسخ

فیلم وقتی در اوج است که که بیشتر به کنش بپردازد و کمتر به دیالوگ . وقتی فیلمی داستانش را با مجموعه ای از تصاویر ساده ، زیبا و پویا ، و تا حد امکان با گفتگوهای کم تر بیان می کند ، رسانه سینما به بهترین شکل ممکن مورد استفاده قرار گرفته است . و به نظر من هیچ موضوعی روی زمین به اندازه وسترن مناسب این نوع داستان گویی نیست .

کسانی که اصطلاح چرند “اپرای اسب ها” را اختراع کرده اند ، یک مشت آدم افاده ای اند. البته من از تمامی منتقدها متنفر نیستم . منتقد خوب هم زیاد است و من هم نوشته هایشان را می خوانم و حتی به برخی از پیشنهادهایشان هم عمل کرده ام . ولی بیشتر نقدها مخرب اند ، پر از اشتباه و کلی بافی . خدای من ، فکر نکنم این منتقدهای درجه یک روزنامه ها حتی به دیدن بیشتر وسترن ها بروند ؛ دستیار درجه دومشان را می فرستند .

مثل اینکه قرار است در نقدهایشان هرزه گو و بامزه هم باشند .خب ، خیلی شرم آور است ، چون باعث شده که دوست داشتن وسترن ، یک جور گناه محسوب شود . خب ، فیلم های عشقی و جنگی بد و دروغگو هم ساخته شده ، ولی این دلیلی نمی شود که به تمام فیلم های عشقی و جنگی حمله کنند.

هر فیلمی را باید بر اساس ارزش های خودش سنجید . به طور کلی ، سینمای وسترن هم به اندازه تمام ژانر های دیگر ، ارتقای کیفیت داشته است .

منتقد ها مدام می گویند که ما وسترن می سازیم ، چون این یک راه آسان برای پول در آوردن است ، چه حرف مزخرفی . ساختن فیلم وسترن نه ارزان است و نه آسان . فیلم وسترن را باید در لوکیشن فیلمبرداری کرد ، یعنی یک کار سخت و نکبت ، یعنی گرانترین و دشوارترین شکل فیلمسازی . البته این درست است که وسترن ها معمولاً سود آور هستند .

خب مگر چه عیبی دارد ؟

اگر هالیوود بیشتر به خواسته مردم توجه می کرد و کمتر به خواسته منتقدها اهمیت می داد ، وضعش به این خرابی نبود . این یک جور کسب و کار است . اگر بتوانیم به مردم چیزی را بدهیم که می خواهند ، کسب و کار خوبی است و سود هم دارد.تماشاگر خوشحال است و ما هم خوشحالیم . خب مگر چه عیبی دارد ؟

وقتی از فیلمبرداری وسترن در لوکیشن بر می گردم ، احساس غرور می کنم . گمان نکنم کسی با خواندن این چرند و پرندهای امروزی ، چنین احساسی را تجربه کرده باشد .

یادم نمی آید که هیچ وسترنی «کمتر از ۱۸ سال ممنوع»شده باشد .

این روزها به سینما می روی،احساس گناه می کنی،انگار به تماشای استریپ تیز رفته باشی . مثل یک دور باطل می ماند . فردا یکی فیلمی راجع به یک پسربچه و سگش می سازد و فیلم فروش می کند ، آن وقت همه شروع می کنند و فیلم پسربچه و سگ می سازند .

البته من مخالف روحیات و اخلاق جنسی رو پرده سینما نیستم ، به شرط اینکه درست انجام بشود . خیلی از وسترن ها ، روحیات و اخلاق جنسی تندی دارند . و به نظرم جنسی ترین فیلم تاریخ سینما را من ساختم : مرد آرام . تمام فیلم در مورد مردی است که می خواهد زنی را تصاحب کند ، ولی عیبی نداشت ، ازدواج میکنند و اساساً موقعیت اخلاقی شکل می گیرد . و با صداقت ، خوش ذوقی و طنز پیش می رود .

ادامه این نوشته »

Popularity: 2% [?]

ارسال شده در معرفي فيلم ~ ۱ پاسخ

راننده تاکسی پل شرایدر را از خودکشی نجات داد ، مارتین اسکورسیزی را به عنوان فیلمسازی معتبر تثبیت کرد و از رابرت دنیرو افسانه ساخت .

وقتی اولین ایده راننده تاکسی در ذهن پل شرایدر ، فیلمنامه نویس جویای نام شکل گرفت ، زندگی وی بشدت نابسامان بود . او نه تنها کارش را به عنوان محقق در انستیتو فیلم آمریکایی از دست داده بود ، بلکه همسرش هم او را از خانه بیرون انداخته بود . بی خانمانی و بیکاری ، برای شرایدر الکلیسم و افسردگی را به همراه آورده بود . وضع روحی او آنقدر خراب بود که به فکر خودکشی افتاد ؛ اما به جای اینکار داستانی شهری از تنهایی و انزوا نوشت که شرح خشونت زندگی در آمریکا بود. راننده تاکسی داستان تراویس بیکل است ، یک منزوی ساده دل که از ثبات روانی برخوردار نیست . نفرت تراویس از خلافکاران ، او را وادار می کند تا بر روی پا اندازها و سیاستمدارها اسلحه بکشد . فیلمنامه سیاه و بی رحم شرایدر از میان انگشتان برایان دی پالما و تهیه کنندگانی چون جولیا و مایکل فیلیپس گذشت تا به دست مارتین اسکورسیزی برسد . کارگردانی از گروه راجر کورمن که به تازگی نظر مثبت منتقدان را با فیلم “خیابانهای پایین شهر” جلب کرده بود . اسکورسیزی فیلمنامه را بسیار پسندید و اعتقاد داشت رابرت دنیرو ستاره فیلم خیابانهای پائین شهر تنها کسی است که باید نقش تراویس بیکل را بازی کند .

شریدر دوازده ماه بعد از فکر خودکشی ، اولین قرارداد سینمائی مهم خود را امضاء کرد . اگر چه این قرارداد نقطه پایانی بود بر بسیاری از مشکلات پل شرایدر ولی نقطه آغازی بود که مشکلات زیادی برای مارتین اسکورسیزی کارگردان ایجاد کرد .

بازی جودی فاستر چهارده ساله در نقش یک روسپی جوان باعث شد فیلم انگ سوء استفاده از بچه ها را بخورد و در نتیجه مددکاران اجتماعی سر صحنه های فیلمبرداری حاضر شدند . اسکورسیزی بر سر بازی سی بل شپرد در نقش بتسی زن رویاهای تراویس بیکل با تهیه کنندگان در افتاد و فیلمبرداری بیش تر از موعد مقرر طول کشید .

رابرت دنیرو در مورد انگیزه هر کار تراویس ، اسکورسیزی را سوال پیچ می کرد . از کشتن پاانداز عوضی (هاروی کیتل) تا ساده ترین کارها مانند روشن کردن تاکسی متر ، حتی بعد از پایان فیلمبرداری سوالات دنیرو ادامه یافت . اگر چه فیلمنامه بر اساس رمان تهوع اثر اگزیستانسیالیستی ژان پل سارتر نوشته شده بود ، اما از خاطرات آرتور بره مر که در ۱۵ ماه مه ۱۹۷۲ فرماندار جورج والاس را ترور کرد نیز تاثیراتی گرفته بود . شگفت آنکه فیلم را به عنوان مهمترین عامل تاثیر گذار بر جان هینکلی جونیور ، هواخواه دیوانه جودی فاستر ، که در ۳۰ مارس ۱۹۸۱ سعی کرد برای جلب نظر معبود خود رئیس جمهور ریگان را ترور کند ، ذکر کرده اند .

در حالی که بحث بر سر مثال سیاسی و جنسی فیلم تا امروز ادامه یافته ، در هیچ کس تردیدی در قدرت و اهمیت راننده تاکسی نمانده است . فیلمی برجسته از یکی از خلاق ترین فیلمسازان سینمای آمریکا که تثبیت کننده استعدادهایی درخشان در زمینه کاری هر یک از دست اندرکاران اصلی خود است . راننده تاکسی همچنین ویژگی مهم دیگری هم داشت که باعث شد در میان انبوه فیلم های “زنگ خطر” دسته بندی شود – فیلم های که با نمایش آرزوی مرگ[۱] (مایکل وینز) در سال ۱۹۴۷ ظهور کردند – اگر چه که راننده تاکسی کیفیتی رهایی بخش نیز دارد که در میان رقیبانش وجود ندارد . شریدر جایی گفته است :

«علائم هشدار دهنده ای در فیلم هست که می تواند جلوی آدم منزوی و تنهایی چون تراویس بیکل را بگیرد . اگر در لبه پرتگاه ایستاده اید ، این فیلم می تواند شما را گامی عقب بکشد . در مورد خودم این کار را کرد»

ادامه این نوشته »

Popularity: 2% [?]

ارسال شده در معرفي فيلم ~ بدون پاسخ

مراسم اعطای جوایز گلدن گلوب سال ۲۰۰۸ به شکل یک کنفرانس خبری در شهر لس آنجلس کالیفرنیا برگزار شد و برندگان آن اعلام شدند.
فیلم بریتانیایی “کفاره” (Atonement) بهترین فیلم سینمایی درام در گلدن گلوب ۲۰۰۸ شناخته شد.
“کفاره” ماجرای عاشقانه نافرجامی در زمان جنگ جهانی دوم را به تصویر می کشد

مراسم گلدن گلوب امسال به خاطر اعتصاب اتحادیه فیلمنامه نویسان آمریکایی و حمایت اتحادیه ستارگان سینمای این کشور از آن ها به شکل مجلل همیشگی برگزار نشد.

کنفرانس خبری گلدن گلوب ۲۰۰۸ عصر یکشبنه (۱۳ ژانویه) در هتل هیلتون منطقه بورلی هیلز شهر لس آنجلس واقع در ایالت کالیفرنیای آمریکا برگزار شد.

“کفاره” (Atonement) رقیب خود فیلم “نه جای مردان پیر” (No Country for Old Men) ساخته برادران کوئن را شکست داد.

دانیل دی لوئیس جایزه بهترین هنرپیشه مرد در فیلم های درام را به خود اختصاص داد

جیمز مکاووی و کی یرا نایتلی در فیلم بریتانیایی کفاره بازی کردند. این فیلم در این دوره نامزد دریافت هفت جایزه شده بود.

خاویر باردم، هنرپیشه اسپانیایی، در “نه جای مردان پیر” جایزه بهترین بازیگر سینمایی مرد مکمل را به خود اختصاص داد.

کیت بلنچت، هنرپیشه فیلم “من آن جا نیستم” (I am Not There) جایزه بهترین بازیگر زن مکمل را به خود اختصاص داد.

فیلم Sweeney Todd به عنوان بهترین فیلم سینمایی موزیکال یا کمدی شناخته شده است.

جانی دیپ که در این فیلم بازی کرده، بهترین بازیگر موزیکال یا کمدی شناخته شد.

مراسم گلدن گلوب از لحاظ اهمیت در صنعت فیلم و سینما پس از مراسم اسکار رتبه دوم را دارد.

جولی کریستین بهترین بازیگر زن در فیلم های درام شناخته شد

در این دوره هیچ یک از برندگان جوایز گلدن گلوب برای دریافت جایزه های خود حاضر نشدند.

از جمله آن ها ماریون کوتیلارد، هنرپیشه فرانسوی، است که جایزه بهترین بازیگر زن موزیکال یا کمدی را به خود اختصاص داد.

دانیال دی لوئیس هنرپیشه بریتانیایی فیلم “خونی ریخته خواهد شد” (There Will be Blood)، جایزه بهترین هنرپیشه مرد در فیلم های درام را به خود اختصاص داد.

جولی کریستین، هنرپیشه بریتانیایی، به خاطر بازی در فیلم Away From Her بهترین بازیگر زن در فیلم های درام شناخته شد.

فیلم Ratatouille به عنوان بهترین فیلم انیمیشن این دوره برگزیده شده است.

در بخش سریال های تلویزیونی، مردان دیوانه (Mad Men) به عنوان بهترین فیلم سریال درام تلویزیونی شناخته شده است.

در بخش بازیگران تلویزیونی، گلن کلوز برای بازی در فیلم خسارت ها (Damages) و جان هام بازیگر فیلم مردان دیوانه بهترین جوایزی کسب کردند.

در این بخش، سامانتا مورتون، هنرپیشه بریتانیایی، جایزه بهترین بازیگر زن مکمل را به خود اختصاص داد.

کارشناسان فیلم و سینما می گویند، چیزی حدود نیمی از برندگان جوایز گلدن گلوب معمولا جوایزی را در مراسم اسکار به خود اختصاص می دهند.

گلدن گلوب بر خلاف اسکار، به طور جداگانه جایزه هایی در رشته های سینمایی درام، کمدی و موزیکال اعطا می کند.

برگرفته از تارنمای BBC بخش پارسی

صفحۀ مربوط به فهرست نامزدها و برندگان جوایز در Imdb.com

Popularity: 1% [?]

ارسال شده در اخبار ~ بدون پاسخ